vrijdag 28 mei 2010

Stabiel dossier

Bas Jan van Bochove uit Urk had gisterenavond een mooie vondst. De landelijk bekende woningmarktwoordvoerder voor het CDA in de Tweede Kamer sprak eufemistisch van een stabiel dossier. Daar waar zijn politieke leidsman in verkiezingsdebatten een breekpunt heeft gemaakt van de hypotheekrenteaftrek. Plaats van handeling: Pakhuis de Zwijger in Amsterdam. Onder de naam 'Nationaal Verkiezingsdebat' organiseerde woningcorporatie Ymere daar een bijeenkomst. Centrale vraag was 'Een vitale woningmarkt: droom of werkelijkheid?'

Gespreksleider Pieter Hilhorst had het publiek verzocht de mobiele telefoons vooral áán te laten staan. Zo zou de buitenwereld via Twitter snel op de hoogte worden gesteld als er beweging zou komen in het woningmarktdossier. Of liever gezegd in de opstelling van de politieke partijen hierover. Dit bleek niet het geval en de mobiele telefoons konden dus in de binnenzak blijven. Overigens werd bijna niemand die avond gebeld. Slechts een enkele keer ging er een telefoon af.

Zoals bekend kunnen politici in de aanloop naar verkiezingen alleen 'bewegen' op straffe van algehele hoon en het verwijt van draaikonterij. Daarmee werd het debat vooral een gezelschapsspel van rivalen die elkaar proberen te verlokken tot uitspraken die zij niet kunnen en willen doen.

  • CDA en VVD (kamerlid Brigitte van der Burg) stonden aan het eind van het debat nog steeds pal voor de hypotheekrenteaftrek
  • D66 wilde nog steeds de gehele woningmarkt hervormen
  • PvdA, GroenLinks en SP wilden nog steeds vooral de hypotheekrenteaftrek aanpakken

U kunt het nalezen in de verkiezingsprogramma's, want daar hielden de partijen zich keurig aan.

Het debat tussen de politici werd voorafgegaan door een discussie. Woningmarktgoeroe Hugo Priemus, Roel Steenbeek van Ymere, Ronald Paping van de Woonbond en ondergetekende mochten deelnemen. Hoopgevend was dat in deze kring veel meer overeenstemming leek te zijn. Zoals over het feit dat de problemen op de woningmarkt zich zowel voordoen in de koop- als in de huursector. Dat alleen een grondige hervorming van beide sectoren daarin verandering kan brengen. Ieder plaatste zijn eigen accenten, maar die Stichting van het Wonen kan er volgens mij na de verkiezingen snel komen!

Over de uitslag en de reactie van de media

Als meer dan 121.000 mensen meedoen aan een peiling over een veelbesproken onderwerp als hypotheekrenteaftrek en woningmarkt, wil iedere journalist als eerste -en exclusief- de resultaten daarvan hebben. Dat zijn onmogelijke verzoeken om aan te voldoen en daarom kijken we zorgvuldig naar het beste medium waarin we ons verhaal kunnen vertellen. Dat werd de NOS. Afgesproken was dat Marlies Pernot op donderdag 27 mei om half acht voor de microfoon van het radio 1 journaal de resultaten zou vertellen en daarna voor de camera van het journaal. Een enkele ochtendkrant zou het nieuws donderdagmorgen ook al brengen. Het persbericht over de uitkomst van de peiling zou op dat moment via het ANP naar alle mediaredacties worden gestuurd.

Mooi plan dat echter op het laatste moment in duigen viel. Een ijverige ANP journalist zag ons bericht woensdagavond al op het bureau van een collega liggen. Dacht "daar schrijf ik alvast een leuk artikeltje over" en publiceerde het direct. Nooit gelet op het embargo en de publicatieopdracht voor de volgende dag.

Resultaat: ophef in redactieland. NOS was ‘not amused’, het AD ook niet en wijzelf waren in grote verwarring. Bellen met het ANP. Daar voelde de journalist direct dat hij fout zat, stamelde verontschuldigingen, maar het nieuws was er al uit. En ijverige nieuwssites zoals nu.nl hadden woensdagavond om 9 uur allemaal ons bericht voor de volgende dag al op hun homepage.

Gelukkig was er begrip bij de NOS. Journalistiek is mensenwerk en afschuiven op ‘gekke computerfouten’ heeft dan ook geen zin. Marlies vertelde bij de NOS een helder en stevig verhaal en ook in andere programma’s konden we vertellen wat de mening van eigenwoningbezitters en huurders was over renteaftrek, wonen en politiek.

En wat bleef er hangen? Toch teveel de verkeerde boodschap. Dat ‘geen taboe’ hetzelfde zou zijn als de renteaftrek willen afschaffen. Maar nee, dat zeggen 121.000 Nederlanders niet. Geen taboe betekent dat renteaftrek niet onbespreekbaar is en dat men bereid is om er over na te denken. Maar dan wel met de overdrachtsbelasting, BTW, eigenwoningforfait en huurtoeslag. Veranderingen moeten volgens de deelnemers én Vereniging Eigen Huis gaan over de hele woningmarkt, dus kopen én huren.

De snelle conclusie dat huiseigenaren niet zo hechten aan de renteaftrek is dan ook onjuist. Het merendeel is er blij mee en kan het niet missen. Dat zijn niet de ‘rijksten’ maar juist de middeninkomens. Dat is een heel erg grote groep mensen voor wie een zwaardere hypotheeklast al snel een probleem kan worden. Vooral omdat zij andere lasten ook zien stijgen, in tegenstelling tot de inkomens. De discussie over de renteaftrek maakt deze mensen onzeker en angstig. Onzeker worden eigenwoningbezitters over de betaalbaarheid van hun eigen huis. Angstig worden huurders die willen kopen, maar zich afvragen of ze met die veelgenoemde ‘grootste beslissing in hun leven’ niet de grootste vergissing gaan maken. U mag het zeggen. Op 9 juni of nu aan ons.

donderdag 27 mei 2010

Uitslag peiling bekend

Het is altijd weer een mooie ervaring als iets waaraan je met een groep mensen hebt gewerkt tot resultaat leidt. In dit geval doel ik op de publicatie van de uitkomsten van de peiling over de hypotheekrenteaftrek die we hebben gehouden. Vandaag maakten we de uitkomsten officieel bekend en de media hebben er gewag van gemaakt. Meer dan 120 duizend mensen hebben hun mening gegeven, dus dat is ook wel iets om rekening mee te houden. Dat geldt zeker voor de politiek. En zeker in campagnetijd. Temeer als zeven op de tien deelnemers van de peiling aangeeft hun stem bij de Tweede Kamerverkiezingen in belangrijke mate te laten afhangen van wat partijen van plan zijn met de hypotheekrenteaftrek. Mensen geven overigens ook aan dat de discussie veel breder moet worden gevoerd dan alleen de hypotheekrenteaftrek. En dat is iets waarmee Vereniging Eigen Huis het alleen maar van harte eens kan zijn.

De peiling laat verder zien dat mensen zich zorgen maken over de woningmarkt. Dat betreft de huur- en de koopsector. Dat integrale plan voor de woningmarkt moet er dus volgens mij gewoon komen! Het is goed te merken dat eigenwoningbezitters in dat verband ook genuanceerd aankijken tegen de hypotheekrenteaftrek. De hypotheekrenteaftrek is geen taboe voor de deelnemers aan de peiling, net zo min voor Vereniging Eigen Huis. Mits er maar in samenhang gewerkt wordt aan de echte problemen op de woningmarkt. En de betaalbaarheid van het wonen en het waardebehoud van de eigen woning maar hoog in het vaandel blijven staan. Want daar maken mensen zich echt zorgen over, blijkt uit de peiling.

Wij vinden de peiling een succes. We hebben de voorbereiding ervan eerder dit jaar grondig aangepakt, waarbij we gebruik maakten van alle beschikbare expertise binnen én buiten de organisatie. Zowel op het gebied van de hypotheekrenteaftrek en de woningmarkt, als op het gebied van markt- en opinieonderzoek. De vragenlijst hebben we vooraf laten beoordelen door een wetenschapper die openbaar forse kritiek had geuit op de ANWB-peiling. Altijd handig!

En nu ben ik natuurlijk heel benieuwd wat u vindt van de peiling en van de uitkomsten.

vrijdag 21 mei 2010

Inkomenspolitiek doel of kiezen we voor een structurele aanpak?

In zijn doorrekening van de verkiezingsprogramma's Keuzes in Kaart besteedt het Centraal Planbureau (CPB) aandacht aan de effecten op de woningmarkt. Eerder had ik al kritiek op het model dat het CPB voor de woningmarkt gebruikt. Een echte economenstudie noemde ik het: als de overheid zich overal buiten houdt, gaat alles beter. Was het maar zo simpel.

Ik wees ook op de ernstige beperkingen van het gebruikte model. Zo wordt uitgegaan van een uniforme prijsontwikkeling voor alle koopwoningen. Het CPB lijkt deze lacune nu zelf ook in te zien. Over de verschillende behandelingen van goedkope en dure huizen zegt het planbureau in deze publicatie dat het effect hiervan niet volledig is meegenomen.

De mededeling dat bepaalde effecten niet zijn meegenomen komt in het CPB-stuk nog een paar keer voor. Bijvoorbeeld als het gaat om de gevolgen van een verlaging of afschaffing van de overdrachtsbelasting. Een maatregel waardoor mensen makkelijker kunnen verhuizen:"niet meegenomen". En ook als het gaat om de effecten van de inkomensontwikkeling op de woningmarkt: "geen rekening mee gehouden". Het is goed dat het CPB de beperkingen zelf toegeeft. Maar als allerlei effecten niet zijn meegenomen, hoe moeten we de doorrekening volgens het CPB dan lezen? Wat is zij waard? Hoe moeten we dat beoordelen?

Eén interessante opmerking van het CPB vond ik overigens wel de volgende: "De meeste partijen beschouwen een hervorming van de woningmarkt blijkbaar toch vooral als een instrument voor inkomenspolitiek". Dat zou heel jammer zijn. Nederland heeft juist grote behoefte aan een structurele aanpak van de problemen op de woningmarkt. En dus niet aan maatregelen die een inkomenspolitiek doel dienen, maar tegelijkertijd wel grote effecten hebben op de woonlasten en de huizenprijzen. Maatregelen die de echte problemen op de woningmarkt in stand laten of verergeren zoals:

  • het gebrek aan doorstroming
  • het gebrek aan geschikte nieuwbouw
  • de lange inschrijvingstijden in de sociale huursector
  • de geringe kansen voor mensen die voor het eerst een woning willen kopen

Met als gevolg dat veel mensen in alle redelijkheid niet kunnen wonen waar en hoe zij dat willen.

Zonder een integrale aanpak, waarbij gekeken wordt naar huur én koop en naar vraag én aanbod op de woningmarkt, lossen we deze problemen niet op. Dat is toch eeuwig zonde? We laten toch niet gebeuren dat naast de woningmarkt ook het denken op slot gaat?

donderdag 20 mei 2010

Waar zijn de resultaten?


Op 26 april 2010 sloot de Peiling Hypotheekrenteaftrek van Vereniging Eigen Huis. Iedereen kon zijn mening geven over de gevoelige combinatie van politiek, bezuinigingen en woningmarkt. En in het bijzonder de hypotheekrenteaftrek. Hoe zit het nu met de uitkomsten? Wel, daar wordt hard aan gewerkt. Niet door de antwoorden van ruim 121.000 mensen te tellen, want dat doet een computer binnen een dag.

Van pagina’s rekenoefeningen wordt niemand gelukkig. Wat een rekenprogramma niet kan, en mensen wel, is het interpreteren en duiden van de resultaten. Want wat zeggen de cijfers en tabellen? Het draait om de conclusies die uit de antwoorden van de deelnemers kunnen worden afgeleid. Een evenwichtige, heldere en overzichtelijke weergave van de meningen van mensen die de moeite hebben genomen om de vragenlijst in te vullen. Daar hebben zij als eerste recht op.

De media vindt wachten altijd moeilijk, en in deze tijd worden ze er bijna gek van. Dagelijks telefoontjes van "waar blijft de uitslag?", "Kunnen wij de uitslag als eerste krijgen?" Of: "Joh, geef vast een inkijkje?". Aardig geprobeerd, maar kansloos. Zodra de conclusies duidelijk zijn publiceren wij de resultaten direct. Iedereen die aan de peiling heeft meegedaan en een e-mailadres heeft achtergelaten ontvangt persoonlijk de resultaten. Op onze website publiceren we het hele rapport en de politieke partijen ontvangen hun persoonlijke versie. Het wordt in ieder geval een overzichtelijk verhaal. Dus geen 500 pagina’s zoals de ANWB presenteerde over het rekeningrijden. Dat wachten duurde overigens twee maanden, wij doen het in de helft. Dus nog heel even geduld alstublieft.

dinsdag 18 mei 2010

Shift happens

Adjiedj Bakas wordt gevraagd voor circa 180 lezingen per jaar. En terecht. Ik heb met bewondering naar hem zitten luisteren op 12 mei in Maastricht tijdens het congres 'Vastgoedtop slaat de handen ineen'. Bakas is volgens zijn eigen site Bakas provocerend en altijd positief, zelfs in deze tijden van economische teruggang.

De wereld verandert continu in rap tempo en juist een crisis is volgens Bakas vaak de voorbode van nog grotere doorbraken. Zo markeerde na de crisis van de jaren tachtig de onstuimige opkomst van de computer, internet en de mobiele telefoon. Met grote gevolgen voor de wijze waarop we ons leven en ons werk inmiddels hebben ingericht. Wat zal de huidige crisis ons brengen? Door medische vooruitgang worden we volgens Bakas straks 120 jaar oud. We blijven binnenkort ook allemaal slank, want een pilletje zorgt er voor dat zelf zure voedingsproducten zoals een citroen toch lekker zoet smaken. En zonne-energie neemt een hoge vlucht. Maar zonnecellen houden wel warmte vast, zodat bouwbedrijven wel een nieuwe uitdaging krijgen: hoe houden we onze woningen en kantoren koel? Want als de temperaturen te hoog oplopen, aldus Bakas, zetten we met z'n alle de deuren en ramen open en zijn de burenruzies niet te overzien. Enfin, shift happens.

Ook buiten de bijdrage van Bakas hing verandering in de lucht tijdens het congres in Maastricht. Aanwezig waren bouwers, ontwikkelaars, financiers en bezitters van vastgoed, waaronder een aantal woningcorporaties en waaronder ook uw trouwe dienaar. Iedereen was het er over eens: er moet iets gebeuren, we moeten de handen ineenslaan, over onze eigen schaduw heen springen - samen de schouders eronder! Ten aanzien van de rijksoverheid was er een sfeer van realiteitszin. Net als voor de particuliere vastgoedwereld, ligt voor de overheid de tijd dat het geld tegen de plinten klotste definitief achter ons. De overheid kan daarentegen wel een positieve bijdrage leveren door bijvoorbeeld iets te doen aan belemmerende wet- en regelgeving, zoals de enorm lange doorlooptijd van vergunning- en inspraakprocedures.

Er was duidelijk ook steun voor een integrale aanpak van de problemen op de woningmarkt, waarbij geen taboes mogen worden gelegd op de twee H-woorden: hypotheekrenteaftrek en huurregulering. Vereniging Eigen Huis is daarvan een groot voorstander, onder de voorwaarde van betaalbaarheid van het wonen en waardebehoud van het eigenwoningbezit. Hét moment om zo'n integrale aanpak in werking te zetten, is vanzelfsprekend de kabinetsformatie na 9 juni aanstaande. Maar dat is pas het begin. Ons idee voor de oprichting van een Stichting van het Wonen lijkt me een uitstekend middel om de gedachte van 'samen de schouders eronder' ook na de formatie vast te houden. En handen en voeten te geven. Vereniging Eigen Huis blijft daarop inzetten. Mocht u hierover ideeën hebben, laat ons dat dan vooral weten!

woensdag 12 mei 2010

Huurders; let op uw zaak

De Woonbond – de belangenvereniging van huurders – is in haar wiek geschoten. In het verenigingsblad Woonbondig van deze maand toont de bond zich flink ontstemd over de open brief die Vereniging Eigen Huis onlangs schreef aan de huurders van Nederland. Onze kernboodschap: huurders; let op uw zaak. U denkt misschien dat de discussie over de hypotheekrenteaftrek alleen mensen met een koopwoning aangaat. Maar dat is niet zo.

Om te beginnen: als eigenwoningbezitters onzeker worden blijven ze zitten waar ze zitten. Huurders die willen kopen maken dan nog minder kans op een geschikte woning. En we weten uit onderzoek dat ongeveer een miljoen Nederlandse huishoudens met een huurwoning eigenlijk liever een eigen woning zouden bezitten. Hun kansen verminderen nog verder als een beperking van de hypotheekrenteaftrek ertoe leidt dat er minder nieuwe koopwoningen worden gebouwd. Dat is nu ook al het geval door de economische crisis. Denk eens aan de gevolgen voor de werkgelegenheid als een belangrijke sector als de bouw en toeleverende sectoren langdurig op slot gaan. Dit raakt ons allemaal. Ook de huurders.

Wat veel huurders zich vermoedelijk evenmin beseffen is dat er dan tevens minder sociale huurwoningen worden gebouwd. Want zonder de winst op koopwoningen komt de financiering daarvan niet rond. Ook in de sociale huursector zal door een eventuele beperking van de renteaftrek de doorstroming dus minder worden, zo schreven wij aan de huurders. Om te concluderen dat er dan voor iedereen minder te kiezen valt.

Ook schreven wij dat er nu juist maatregelen moeten worden genomen die de woningmarkt weer in beweging brengen. Dat is voor iedereen gunstig. Hiervoor is een breed pakket aan maatregelen nodig in de koop- als de huursector. Voor Vereniging Eigen Huis zijn daarbij alle opties bespreekbaar. Voor zover de betaalbaarheid en het waardebehoud van woningen er maar niet onder lijden. Want wonen in Nederland moet betaalbaar blijven en als je investeert in je eigen woning – bij de aankoop, bij een verbouwing, of omdat je energiebesparende maatregelen neemt – wil je die investeringen niet onder je ogen zien wegsmelten. Onder de genoemde voorwaarden mag de hypotheekrenteaftrek volgens ons geen taboe zijn. Evenmin als bijvoorbeeld de huurregulering en het scheefwonen. Ook met de ondersteuning van de huursector is jaarlijks immers veel geld gemoeid. Naar schatting zo’n ruim 14 miljard euro.

Met de verkiezingen in aantocht leek ons dit voor de huurders van Nederland nogal belangrijk te weten. Voor degenen die willen doorstromen binnen de huursector. En ook voor hen die op termijn een eigen woning willen kopen. “De Woonbond 'daarentegen', waarschuwt voor deze nep-belangenbehartiger van huurders.” Zij schrijft in haar blad het wel met ons eens te zijn dat huurders hun stem moeten laten horen, “maar daar hebben zij Vereniging Eigen Huis helemaal niet bij nodig.” Dat kan kloppen, maar wie reikt hun dan deze feiten en inzichten aan?

Hoe denkt u hierover? Vindt u dat huurders en kopers op de woningmarkt per definitie tegenover elkaar staan? Of ziet u ook gezamenlijke belangen? En waar versterken ze elkaar?

vrijdag 7 mei 2010

Coalitieakkoord op hoofdlijnen?

Met de verkiezingen in aantocht, komt ook weer de vraag op hoe gedetailleerd een regeerakkoord eigenlijk moet zijn. Moeten alle voorgenomen beleidsmaatregelen er tot op de laatste cijfers achter de komma in beschreven worden? Of moeten de kaders van het beleid erin worden vastgelegd, de richting die het kabinet op wil?

Ik vind het laatste. Een coalitieakkoord van vele pagina's met een gedetailleerde vastlegging van de voorgenomen maatregelen is in de eerste plaats vaak een uiting van onderling wantrouwen tussen de partijen die het nieuwe kabinet gaan vormen. Je wilt achteraf geen gedonder krijgen, dus leg je alles zwart op wit vast, in de hoop dat je de andere partijen er dan aan kunt houden. Wat een nieuw kabinet echter vooral nodig heeft - hoe moeilijk dat in het huidige versnipperde politieke landschap ook zal zijn - is dat partijen elkaar vinden op een gezamenlijke koers, een gedeelde missie. Een missie die zij gezamenlijk en met vertrouwen in elkaar willen nastreven.

Een tweede reden om een coalitieakkoord op hoofdlijnen te willen, is dat de wereld waarin we leven nu eenmaal de neiging heeft sterk in beweging te zijn. Ook al leg je de onderlinge afspraken nog zo gedetailleerd vast, het zal je niet lukken alle denkbare ontwikkelingen erin te vatten. En als de wereld om je heen verandert, zul je toch je beleid moeten aanpassen. Weg mooie plannen, weg illusie van voorspelbaarheid.

In de derde plaats is de samenleving dermate complex - of het nou de volksgezondheid, het onderwijs of de woningmarkt betreft - dat je het als overheid niet alleen kunt. De samenleving voegt zich niet naar de tekentafel van de politiek. Echt ingewikkelde maatschappelijke vraagstukken kan de overheid alleen succesvol te lijf te gaan met hulp van de kennis en de medewerking van de maatschappelijke actoren en organisaties die dagelijks in de praktijk met die samenlevingsvragen worstelen. Natuurlijk moet de politiek op een gegeven moment een knoop doorhakken, maar wel met de juiste kennis en zo mogelijk met voldoende maatschappelijk draagvlak.

Die kennis moet worden aangeboord en het draagvlak moet worden verkregen. Dat kost tijd. En die is er onvoldoende tijdens de informatieperiode op weg naar een nieuw kabinet. Dus kunnen de politieke partijen zich in dat stadium beter beperken tot het stellen van de doelen en het aangeven van de kaders en de richting.

Drie goede redenen om in het regeerakkoord af te spreken dat er een integraal plan moet komen voor de woningmarkt, waarbij de problemen op de huurmarkt en die op de koopwoningmarkt in samenhang worden aangepakt. En om de oplossingsrichting vervolgens verder uit te werken in het kader van de door Vereniging Eigen Huis bepleite Stichting van het Wonen. Vindt u ook niet?

maandag 3 mei 2010

Halve waarheden over de hypotheekrenteaftrek (deel 4)

Bob MaasWat hebben we toch een keurig land. Lang niet alles is volmaakt en er is af en toe best wel reden tot klagen, maar wie wel eens in het buitenland heeft rondgereisd, zal het zeker zijn opgevallen. We hebben geen troosteloze sloppenwijken, geen verpauperde voorsteden en geen trailerparken vol met gammele caravans. Bijna iedereen, van hoog tot laag, heeft hier op zijn minst een redelijk goede woning met alle noodzakelijke voorzieningen. Dat is goed, want dat houdt iedereen tevreden en het land stabiel en productief. En wat misschien wel het belangrijkste is, is dat we het elkaar ook gunnen. Want we hebben er immers met zijn allen voor gekozen om in het meest genivelleerde land ter wereld te leven.

Maar toch is wel eens goed om te bedenken hoe dat allemaal mogelijk is. Hoe kan ons land er ongeveer 2,5 miljoen sociale huurwoningen op na houden die voor – grofweg – circa de helft worden verhuurd van wat ze in werkelijkheid zouden moeten opbrengen? Dat kan niet alleen verklaard worden door de huurprijsregulering en de huurtoeslag. Die temperen de huurstijging en bieden een individuele aanvulling indien er – ondanks het lage huurprijsniveau – onvoldoende inkomen is. De truc zit hem in de bouwkosten. Sociale huurwoningen worden zwaar gesubsidieerd tijdens de bouw. Lage grondprijzen, een bouwprijs die beneden de werkelijke kostprijs ligt en veel ‘financiering’ van buitenaf. De woningen komen daardoor voor een prijs vér beneden marktwaarde in de boeken van de woningcorporaties. Alleen op die manier zijn die lage huren mogelijk.

Maar het geld moet natuurlijk ergens vandaan komen. Belangrijke bron is de nieuwbouw van koopwoningen. Daar worden – althans tot voor kort - vette winsten op gemaakt. De hoge huizenprijzen maken het mogelijk om allerlei kosten te ‘verschrijven’ naar de koopsector en daar ook nog eens een dikke winst aan over te houden. Behalve de onrendabele top van de sociale huursector, wordt de prijs van een nieuwbouwkoopwoning ook belast met de kosten van allerlei infrastructurele werken en voorzieningen in de buurt, zoals de aanleg van wegen e.d. De grond- en bouwkosten in de koopsector zijn daardoor sky-high.

Zonder dat daar precieze cijfers over bekend zijn, schat ik in dat nieuwbouwkopers door deze stapeling van kosten tot tienduizenden euro’s extra hypotheek moeten nemen om de woning te kunnen bemachtigen die zij graag willen. Over dat bedrag moeten zij in principe dertig jaar lang rente betalen en uiteindelijk moet het ook worden afgelost. Het is goed om hiermee rekening te houden als de politiek overweegt het delicate stelsel van woningbouwfinanciering te verstoren met een beperking van de hypotheekrenteaftrek.

Heb ik gelijk of niet? Ik hoor het graag van u.