vrijdag 21 mei 2010

Inkomenspolitiek doel of kiezen we voor een structurele aanpak?

In zijn doorrekening van de verkiezingsprogramma's Keuzes in Kaart besteedt het Centraal Planbureau (CPB) aandacht aan de effecten op de woningmarkt. Eerder had ik al kritiek op het model dat het CPB voor de woningmarkt gebruikt. Een echte economenstudie noemde ik het: als de overheid zich overal buiten houdt, gaat alles beter. Was het maar zo simpel.

Ik wees ook op de ernstige beperkingen van het gebruikte model. Zo wordt uitgegaan van een uniforme prijsontwikkeling voor alle koopwoningen. Het CPB lijkt deze lacune nu zelf ook in te zien. Over de verschillende behandelingen van goedkope en dure huizen zegt het planbureau in deze publicatie dat het effect hiervan niet volledig is meegenomen.

De mededeling dat bepaalde effecten niet zijn meegenomen komt in het CPB-stuk nog een paar keer voor. Bijvoorbeeld als het gaat om de gevolgen van een verlaging of afschaffing van de overdrachtsbelasting. Een maatregel waardoor mensen makkelijker kunnen verhuizen:"niet meegenomen". En ook als het gaat om de effecten van de inkomensontwikkeling op de woningmarkt: "geen rekening mee gehouden". Het is goed dat het CPB de beperkingen zelf toegeeft. Maar als allerlei effecten niet zijn meegenomen, hoe moeten we de doorrekening volgens het CPB dan lezen? Wat is zij waard? Hoe moeten we dat beoordelen?

Eén interessante opmerking van het CPB vond ik overigens wel de volgende: "De meeste partijen beschouwen een hervorming van de woningmarkt blijkbaar toch vooral als een instrument voor inkomenspolitiek". Dat zou heel jammer zijn. Nederland heeft juist grote behoefte aan een structurele aanpak van de problemen op de woningmarkt. En dus niet aan maatregelen die een inkomenspolitiek doel dienen, maar tegelijkertijd wel grote effecten hebben op de woonlasten en de huizenprijzen. Maatregelen die de echte problemen op de woningmarkt in stand laten of verergeren zoals:

  • het gebrek aan doorstroming
  • het gebrek aan geschikte nieuwbouw
  • de lange inschrijvingstijden in de sociale huursector
  • de geringe kansen voor mensen die voor het eerst een woning willen kopen

Met als gevolg dat veel mensen in alle redelijkheid niet kunnen wonen waar en hoe zij dat willen.

Zonder een integrale aanpak, waarbij gekeken wordt naar huur én koop en naar vraag én aanbod op de woningmarkt, lossen we deze problemen niet op. Dat is toch eeuwig zonde? We laten toch niet gebeuren dat naast de woningmarkt ook het denken op slot gaat?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten