donderdag 4 november 2010

Plannen voor de toekomst

Vorige week vierde het Centraal Planbureau (CPB) zijn 65-jarig bestaan. Het planbureau werd dus - zo zullen de snelle rekenaars al hebben begrepen - net na de Tweede Wereldoorlog opgericht. Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen was destijds de eerste directeur. De naam 'planbureau' doet momenteel als je hem letterlijk neemt vreemd aan. Net alsof economie en samenleving zich laten plannen en de toekomst maakbaar is.

Vooruitkijken en denken
Tegenwoordig geloven we daar niet meer in. Dat de toekomst zich niet laat voorspellen of plannen neemt niet weg dat een beetje vooruitkijken en denken geen kwaad kan. Als het gaat om de structurele problemen op de woningmarkt (aanbod dat niet reageert op de vraag, gebrek aan doorstroming, wachttijden in de huursector) is vooruitkijken zelfs onontbeerlijk.

Wachtrijen
Elke denkbare oplossing van deze problemen gaat veel tijd kosten. Neem de regulering van de huren. We weten allemaal dat de huren in de sociale huursector niet de werkelijke prijs van het wonen in de desbetreffende woning weerspiegelen. Tijdens de bouw worden sociale huurwoningen al deels betaald via hogere verkoopprijzen van nieuwe koopwoningen. En vervolgens worden de huren laag gehouden door de huurstijging aan een maximum te binden. Waardoor de mensen die in die goedkope huurhuizen wonen dus een dief van hun eigen portemonnee zijn als ze de woning verlaten. Gevolg: Oost-Europese wachtrijen voor nieuwkomers in de huursector.

Huurwoning kopen
Dat we weten wat de problemen zijn, betekent echter niet dat we ze op stel en sprong kunnen oplossen. Dat vergt om te beginnen overgangstermijnen. Plus dat huurders die een koopwoning ambiëren, daar natuurlijk wel terecht moeten kunnen. Misschien willen ze hun huidige huurwoning kopen, maar misschien willen ze ook verhuizen. Beide komt voor, zoals een enquête deze week liet zien. Als ze willen verhuizen, moet er wel passend aanbod zijn tegen betaalbare prijzen. Wat betekent dat het aanbod van koopwoningen beter dan de afgelopen decennia moet gaan reageren op de vraag. En ook dat kost tijd, aanpassing van regelgeving en een grondpolitiek die nieuwbouw van koopwoningen niet onnodig duur maakt. Plus dat het gevolgen kan hebben voor de waardeontwikkeling van bestaande woningen, wat weer overgangstermijnen vergt.

Woonwensen waarmaken
Hervormen van de woningmarkt is dus hoe dan ook een zaak van de lange adem. Willen we op termijn structurele verbeteringen bereiken, dan moeten we die echter 'nu' in gang zetten. We leven niet in een 'planeconomie', maar we kunnen de situatie op de woningmarkt evenmin op zijn beloop laten. Vereniging Eigen Huis blijft zich hardmaken voor een fundamentele hervorming van de woningmarkt. Opdat gezinnen in Nederland hun woonwensen beter kunnen waarmaken. De toekomst is niet maakbaar, maar wel in de maak.

2 opmerkingen:

  1. Grappig dat u weer over de sociale huurders begint. Daar ligt het hele probleem niet. En de oorzaak van het probleem al helemaal niet. Financiele politiek om goedkoop rijk te worden, daar ligt het probleem. Mensen die voor 300 euro netto in een nieuwbouwwoning van 190.000 euro wonen, omdat ze in het verleden 4x winst hebben gemaakt op hun oude woningen. En nu voor een schijntje meer, weer een nieuw huis willen. Met hypotheekrente-aftrek natuurlijk. Daar ligt het probleem nu. Het luxe-probleem dus. We weten allemaal dat die 300 euro woonlasten niet de werkelijke prijs van het wonen in de desbetreffende woning weerspiegelt. Een fundamentele verandering van de woningmarkt betekent dat mensen meer gaan betalen voor hun luxe woonstijl.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lobbyclub Vereniging Eigen Huis wil een 'planeconomie' Dat is mijn conclusie.

    Gelukkig woon ik al weer 2 jaar in Zweden. Laat ze de rambam krijgen. Ik ga de overconsumptie van de generaties boven mij niet betalen.

    Succes met lobbyen!

    BeantwoordenVerwijderen